Otoczenie domowe

Rodzice i dzieci. Jako solidarna wspólnota, komórka rodzinna dopuszcza spontaniczność, rozluźnienie, szczerość, ożywione dyskusje. Nie zwalnia jednak od zachowania dobrych manier. Obie strony muszą nauczyć się właściwych form i czynienia ustępstw. Elementem codziennego życia jest umiejętność przepraszania. Rodzice nigdy nie powinni w obecności dzieci podważać wzajemnie swego autorytetu.

Dzieci nie wbiegają nagle do sypialni rodziców, ale przed wejściem pukają do drzwi. Nie puka się jednak wchodząc do salonu. Dzieci również mają prawo mieć własny „tajemniczy ogród”, a rodzice powinni uszanować ten obszar.

Wizyta przyjaciół. Tajemnice, nawyki, spory, dwuznaczne spojrzenia – oto co może sprawić, że w oczach osoby z zewnątrz rodzina jawi się niekiedy jako całostka niebezpieczna, dziwaczna, a czasami – śmieszna. Pewne zachowania nie powinny wykraczać poza ściany domu. Przy świadkach należy powstrzymać się od zbyt wylewnego okazywania uczuć, sporów i gwałtownych scen, niedyskretnych uwag, aluzji do życia prywatnego, używania przydomków i pieszczotliwych zwrotów w rodzaju „koteczku”, „pchełko”, „skarbie”. „Matkowanie”, które w rodzinnym gronie jest spontaniczne i naturalne, staje się żenujące na zewnątrz, w obecności osób postronnych.

Rodzice, którzy podejmują lub odwiedzają przyjaciół, nie powinni narzucać im towarzystwa dzieci. Jako gospodarze mogą na chwilę poprosić swe pociechy do salonu, aby je przedstawić. Powinny być schludnie ubrane, mieć czyste buzie i ręce. Ale nie należy bez końca rozwodzić się nad ich niezwykłymi zaletami, ponieważ ten temat interesuje tylko rodziców. Idąc z wizytą zabieramy dzieci tylko na wyraźne zaproszenie gospodarzy.

PRZYDOMKI, PRZEZWISKA, ZDROBNIENIA

Czułe przydomki używane w rodzinnym domu są przejawem serdeczności i bliskości. Dziecko, które zaczyna mówić, tworzy śmieszne zdrobnienia, a rodzina często przyjmuje je i używa na co dzień. Ale kiedy dziecko dorośnie, przydomki mogą stać się po prostu dziwaczne. Imię, które nadaliśmy dziecku, z pewnością nam się podobało, dlaczego zatem mielibyśmy je zapomnieć?

A jak zwracają się do siebie rodzice? W zasadzie po imieniu, unikając przy osobach trzecich zwrotów takich, jak „kochanie”, „skarbie” i innych czułych słówek, które należą wyłącznie do ich intymnego świata.

Nigdy nie mówią do siebie „tatusiu” i „mamusiu”. Zwracając się do dzieci, mogą jednak powiedzieć „tata” czy „tatuś”, „mama” czy „mamusia”, zamiast „twój ojciec” i „twoja matka”. „Mama prosi, żebyś posprzątał swój pokój.”

Dużo taktu wymaga problem zwierząt domowych, wiele osób bowiem toleruje je tylko z daleka, a niektórzy są po prostu uczuleni na sierść. Jeżeli naprawdę nie możemy zostawić psa samego w domu, albo powierzyć go czyjejś opiece, musimy uprzedzić o tym gospodarzy, a jeżeli wyczuwamy w ich glosie niezadowolenie, przełóżmy wizytę na dogodniejszy termin.

POMOC DOMOWA

Pani domu korzysta niekiedy z płatnej pomocy. Istnieją różne możliwości, zależnie od potrzeb i środków, jakimi dysponujemy – od stałej pomocy po studentkę zajmującą się dzieckiem w zamian za pokój i utrzymanie. Można także wynajmować sprzątaczkę na kilka godzin dziennie lub tygodniowo, opiekunkę do dziecka na czas nieobecności w domu. Dzieląc życie z osobą o odmiennym statusie, wykazać musimy szczególnie wiele taktu.

Należy zarazem uniknąć pozornej, przesadnej poufałości i zbyt dużego dystansu, a także unikać używanych dawniej terminów w rodzaju „służąca”.

Zatrudnienie. Prawo pracy i ubezpieczeń społecznych określa warunki pracy i uprawnienia pracownika (urlopy, czas pracy, minimalne wynagrodzenie). Należy ściśle przestrzegać tych zasad i nie narzucać osobie zatrudnionej obowiązków nie objętych umową ani też nie przedłużać ustalonych godzin pracy, chyba że nastąpi zmiana umowy.

Przed zatrudnieniem pracownika mamy prawo zapoznać się z jego referencjami, a także – za jego zgodą – skontaktować się z poprzednim pracodawcą.

Angażując kogoś należy podać zakres jego obowiązków, zapoznać z panującymi w domu zwyczajami, a w razie potrzeby wyrazić też dodatkowe życzenia, dotyczące na przykład stroju czy palenia papierosów. Każdy powinien dokładnie poznać warunki umowy przed podjęciem ostatecznej decyzji.

Jeżeli pracodawca zapewnia mieszkanie – pokój lub osobny lokal, powinno ono mieć odpowiedni standard.

Relacje pomiędzy pracodawcą a pracownikiem. W dzisiejszych czasach stosunki między pracodawcą a zatrudnionym w domu pracownikiem uległy znacznemu uproszczeniu, a jednocześnie doczekały się regulacji prawnych. Pomocy domowej, która w większej lub mniejszej mierze uczestniczy w życiu rodziny, okazać należy pewne względy, unikając zarazem poruszania w jej obecności kwestii zbyt osobistych. Polecenia należy wydawać grzecznie, a za dobrze wykonaną pracę – dziękować.

Wszelkie uwagi czy zarzuty winny być czynione spokojnie, w cztery oczy, tak by nie urazić pracownika. Rodzice muszą wymagać od dzieci, by okazywały pomocy domowej szacunek.

Wyniosłość i lekceważenie są niedopuszczalne, podobnie jak niestosowne żarty, bezceremonialne zachowanie, niepotrzebne zwierzenia. Pomiędzy pracownikiem a pracodawcą powinno istnieć wzajemne zaufanie i szacunek, obie strony muszą też być świadome swych praw i obowiązków. Pomoc domowa musi uszanować intymność życia rodzinnego, pukać do drzwi, ograniczyć liczbę telefonów do niezbędnego minimum, zachować dyskrecję. Kiedy dochodzi do nieporozumień albo do konfliktów z dziećmi, lepiej otwarcie sprawę poruszyć niż dopuścić, by atmosfera stawała się coraz bardziej napięta.

Dziewczyna do dziecka lub opiekunka. Jeżeli zatrudniana osoba jest niepełnoletnia, odpowiedzialność za nią ponosi pracodawca, który powinien zatroszczyć się o jej czas wolny i bezwzględnie przestrzegać umowy określającej zakres obowiązków. Nie wolno przedłużać czasu pracy ani wymagać wykonywania prac domowych, których umowa nie obejmuje, jeżeli jest to możliwe, a osoba zatrudniona tego chce, włączamy ją w życie rodziny.

Opiekunka, którą angażujemy, gdy wychodzimy z domu, musi zostać poinformowana, jak długo pozostanie przy dziecku. Należy przygotować dla niej posiłek, oddać do dyspozycji radio lub telewizor i pozostawić numer telefonu, pod który będzie mogła zadzwonić w razie potrzeby. Trzeba bezwzględnie wrócić o wyznaczonej godzinie, a jeśli jest już późno – odprowadzić opiekunkę do domu.

Opłaty za usługi opiekunek są określone, nie wyklucza to jednak indywidualnego ich ustalenia.

Upominki i nagrody pieniężne. Wręczanie upominków jest zwyczajem, który umożliwia pani domu okazanie zadowolenia. Podobną funkcję pełnią nagrody finansowe. Jeżeli pani domu zamierza podarować pomocy coś z własnych rzeczy, na przykład – ubranie, musi ono być czyste i w dobrym stanie. Taki prezent nie zastępuje ani upominków z różnych okazji, ani nagród pieniężnych.

Z biegiem lat więzi pomiędzy pracodawcą a pracownikiem zacieśniają się i nabierają bardziej osobistego charakteru. Pani domu powinna poświęcić nieco uwagi życiu i troskom tej, która zastępuje ją w codziennych obowiązkach.

Odejście i urlop. Kiedy zamierzamy zwolnić pomoc domową, musimy ją o tym powiadomić z odpowiednim wyprzedzeniem. Jeżeli przyczyną zwolnienia nie jest poważne naruszenie zasad, wystawiamy referencje i godzimy się udzielić informacji nowemu pracodawcy.