KONTAKTY ZAWODOWE

Sekretarka. Od niej zależy często sprawne funkcjonowanie biura. Nie jest jednak niewolnicą i zasługuje na szacunek. Należy przestrzegać wyznaczonych godzin pracy, nie zarzucać jej nagle (i pod koniec dnia) dodatkową pracą. Wiadomo, że każda sprawa jest bardzo pilna, a jednak, aby została dobrze wykonana, trzeba czasu i spokoju. Każdy powinien umieć i wykonywać pewne prace samodzielnie, by raz po raz nie poruszać ziemi w posadach (fotokopie, listy, obsługa komputera, fax…). Sekretarka zaś nie może przeobrazić miejsca pracy w gabinet kosmetyczny. Na manicure, makijaż i nową fryzurę musi znaleźć czas w domu.

Dwie zalety: dyskrecja i szacunek. Dyskrecja i umiejętność słuchania to szczególnie cenne cechy zarówno szefa, jak i pracownika. Pierwsza z nich powstrzymuje nas od opowiadania o swym życiu prywatnym, problemach finansowych i zdrowotnych. Jeżeli życie prywatne i zawodowe z jakichś względów łączą się ze sobą, lepiej nie okazywać tego w pracy. Zarówno wysłuchiwanie i dawanie wiary plotkom i pogłoskom obiegającym firmę, jak ich rozgłaszanie jest w najwyższym stopniu naganne. Należy wykazać obiektywizm, samodzielnie oceniać sytuację, a opinię niekiedy zachowywać wyłącznie dla siebie, nigdy zaś cudzej nie uznawać bezkrytycznie za słuszną.

Można zachować powściągliwość, a jednocześnie żywić do kogoś zaufanie i szacunek. Zwierzchnik i podwładni muszą ze sobą współpracować, a ich porozumienie jest możliwe, jeśli przestrzega się kilku zasad. (Szef powinien dopuszczać do wymiany opinii, do dyskusji, a nie barykadować się w gabinecie. Pracownik prosi o dodatkowe wyjaśnienia, jeżeli odczuwa taką potrzebę. Obaj powinni zdawać sobie sprawę, że nie wszystko wiedzą, ale także – że mogą upewnić się, czy informacja lub problem został właściwie zrozumiany. Od możliwości dyskusji i kontaktu zależy jakość zespołu. Szef (zespołu, wydziału itp.) oczekuje od pracownika inicjatywy, pomocy i przejmowania części zadań, ale nie uchyla się od odpowiedzialności i podejmowania ostatecznych decyzji. Drzwi jego gabinetu są otwarte dla tych, którzy pragną się z nim porozumieć. Nie każe im długo czekać, wysłuchuje pytań. Jeżeli w firmie wyznaczono przerwy śniadaniowe lub obiadowe, można wykorzystać je jako czas na serdeczniejsze kontakty, ale zwierzchnik musi szanować wolny czas podwładnego i nie narzucać im swego towarzystwa, nawet jeśli jedzą w tej samej stołówce. Szef stara się nie zatrzymywać pracowników po godzinach.

W obecności osób trzecich – przedstawicieli innych wydziałów tej samej firmy lub firm współpracujących – zwierzchnik umiejętnie i w jak najlepszym świetle prezentuje swoich pracowników. Wszelkie krytyczne uwagi, nawet uzasadnione, są w tej sytuacji niewłaściwe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *